"Director de teatro e programas dramáticos para televisión, polos que foi premiado nos premios Emmy e Peabody, Don Richardson foi también profesor de Teatro durante corenta e cinco anos, entre os seus alumnos e alumnas atópanse actores e actrices tan coñecidos como Anne Bancroft, Grace Kelly,Elizabeth Montgomery e John Cassavettes, entre outros moitos. Faleceu en 1996.
Este interesante libro, precisamente, amosa, nun estilo ameno e moi pedagóxico, o que di xa moito sobre él como mestre de Teatro, os seus coñecementos e experiencias no ensino, oposto ao Método doActor’s Studio, a cuxos membros sacude con enerxía como neurotizantes e enfermizos. O método practicado por él, según se desprende dos exercicios que propón, é fundamentalmente práctico e intuitivo, e ten o pequeno defecto de ir dirixido case sempre á interpretación no cine e a televisión. É, por outra parte, moi americano no seu estilo, isto quere dicir que a súa forma de preparación de actores recoñece que a práctica didáctica en Europa difire bastante da americana. O que se infira da lectura do libro non debe ser o enfrentamento entre escolas de didáctica da interpretación, senon a necesidade dun eclecticismo non fanatizado e a líña de libertade para o alumno, no sentido de rexeitar cualquera dominio do mestro sobre él en canto a captación do tipo do gurú, o que reprocha a mestros como Strasberg. Unha idea fundamental en todo o proceso que él destaca é que o profesor non traballa para él mesmo, senon para o alumno, para que obteña os máximos resultados do seu instrumento de traballo, o seu corpo, a súa voz, o seu movemento, e isto lógrase co entrenamento, lóxicamente. Outra idea que convén resaltar é a separación que establece entre entrenamento e actuación, pois él repróchalle ao método que leva o entrenamento á actuación ante opúblico. Propón, ademais, interesantes exercicios de improvisación e propostas de traballo na aula, que sen dúbida poden ser moi útiles para cualquera que esté nestes menesteres."
Información obtida do blog artesescénicas.
